ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ & ΕΣΤΟΥΔΙΑΝΤΙΝΑ (ΣΕ ΕΡΓΑ ΤΣΙΤΣΑΝΗ)
Η Δήμητρα Γαλάνη, μία από τις σπουδαιότερες και πιο βαθιές φωνές του ελληνικού τραγουδιού, συναντά εδώ την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας Βόλου, την ιστορική ορχήστρα που αφιερώθηκε στην ανάδειξη του σμυρναίικου και του μικρασιάτικου ρεπερτορίου. Το όνομα «Εστουδιαντίνα» παραπέμπει στις περιπλανώμενες κομπανίες εγχόρδων που άνθησαν στη Σμύρνη και την Πόλη πριν την Καταστροφή, και το σχήμα του Βόλου ανασταίνει ακριβώς αυτή την παράδοση με ούτι, βιολί, κανονάκι, σαντούρι και λαούτο. Η συνάντηση αυτή ξαναζωντανεύει τραγούδια που ταξίδεψαν μαζί με τους πρόσφυγες και ρίζωσαν στην ελληνική πόλη. Η φωνή της Γαλάνη, με τη χαρακτηριστική της σκοτεινή θέρμη και την απόλυτη ερμηνευτική ωριμότητα, δένει αριστουργηματικά με τους ανατολίτικους δρόμους και τα μελισματικά στολίδια αυτής της μουσικής. Στη σκηνή το αποτέλεσμα είναι ένα ταξίδι μνήμης και νοσταλγίας, όπου το αμανές, το σμυρναίικο και το ρεμπέτικο τραγούδι ξαναβρίσκουν την αρχοντιά τους. Πρόκειται για μια βραδιά που τιμά τις ρίζες της αστικής λαϊκής μας μουσικής, με τον σεβασμό και το πάθος που μόνο μεγάλοι ερμηνευτές και αφοσιωμένοι μουσικοί μπορούν να προσφέρουν.
Στο νοτιότερο άκρο της Αττικής, εκεί όπου η στεριά χάνεται μέσα στο Αιγαίο, το ακρωτήριο του Σουνίου στέφεται από τον Ναό του Ποσειδώνα. Ο σωζόμενος δωρικός ναός χτίστηκε γύρω στο 444–440 π.Χ., την εποχή του Περικλή, πάνω στα ερείπια παλαιότερου ιερού που είχαν καταστρέψει οι Πέρσες το 480 π.Χ. Στρατηγικό φυλάκιο για τους Αθηναίους, το Σούνιο έλεγχε τον θαλάσσιο δρόμο προς τον Πειραιά και τα αργυρωρυχεία του Λαυρίου, ενώ οι λευκοί του κίονες λειτουργούσαν ως ορόσημο για τα πλοία που πλησίαζαν την αττική γη. Αφιερωμένος στον θεό της θάλασσας, ο ναός συνδέθηκε με τη ναυτική δύναμη και την πίστη των αρχαίων Αθηναίων· ο μύθος θέλει εδώ τον βασιλιά Αιγέα να ατενίζει το πέλαγος περιμένοντας τον Θησέα. Σήμερα το Σούνιο παραμένει συνώνυμο με τα θρυλικά ηλιοβασιλέματά του, όταν ο ουρανός και το Αιγαίο βάφονται πορφυρά πίσω από τις κολόνες. Μια συναυλία σε αυτό το ιερό κατώφλι, με τον άνεμο, τη θάλασσα και το φως της δύσης να συνομιλούν με τη μουσική, προσφέρει μια εμπειρία σχεδόν μεταφυσική, εκεί όπου η Αττική αγγίζει το άπειρο.
ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ & ΕΣΤΟΥΔΙΑΝΤΙΝΑ (ΣΕ ΕΡΓΑ ΤΣΙΤΣΑΝΗ)
Η Δήμητρα Γαλάνη, μία από τις σπουδαιότερες και πιο βαθιές φωνές του ελληνικού τραγουδιού, συναντά εδώ την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας Βόλου, την ιστορική ορχήστρα που αφιερώθηκε στην ανάδειξη του σμυρναίικου και του μικρασιάτικου ρεπερτορίου. Το όνομα «Εστουδιαντίνα» παραπέμπει στις περιπλανώμενες κομπανίες εγχόρδων που άνθησαν στη Σμύρνη και την Πόλη πριν την Καταστροφή, και το σχήμα του Βόλου ανασταίνει ακριβώς αυτή την παράδοση με ούτι, βιολί, κανονάκι, σαντούρι και λαούτο. Η συνάντηση αυτή ξαναζωντανεύει τραγούδια που ταξίδεψαν μαζί με τους πρόσφυγες και ρίζωσαν στην ελληνική πόλη. Η φωνή της Γαλάνη, με τη χαρακτηριστική της σκοτεινή θέρμη και την απόλυτη ερμηνευτική ωριμότητα, δένει αριστουργηματικά με τους ανατολίτικους δρόμους και τα μελισματικά στολίδια αυτής της μουσικής. Στη σκηνή το αποτέλεσμα είναι ένα ταξίδι μνήμης και νοσταλγίας, όπου το αμανές, το σμυρναίικο και το ρεμπέτικο τραγούδι ξαναβρίσκουν την αρχοντιά τους. Πρόκειται για μια βραδιά που τιμά τις ρίζες της αστικής λαϊκής μας μουσικής, με τον σεβασμό και το πάθος που μόνο μεγάλοι ερμηνευτές και αφοσιωμένοι μουσικοί μπορούν να προσφέρουν.
Στο νοτιότερο άκρο της Αττικής, εκεί όπου η στεριά χάνεται μέσα στο Αιγαίο, το ακρωτήριο του Σουνίου στέφεται από τον Ναό του Ποσειδώνα. Ο σωζόμενος δωρικός ναός χτίστηκε γύρω στο 444–440 π.Χ., την εποχή του Περικλή, πάνω στα ερείπια παλαιότερου ιερού που είχαν καταστρέψει οι Πέρσες το 480 π.Χ. Στρατηγικό φυλάκιο για τους Αθηναίους, το Σούνιο έλεγχε τον θαλάσσιο δρόμο προς τον Πειραιά και τα αργυρωρυχεία του Λαυρίου, ενώ οι λευκοί του κίονες λειτουργούσαν ως ορόσημο για τα πλοία που πλησίαζαν την αττική γη. Αφιερωμένος στον θεό της θάλασσας, ο ναός συνδέθηκε με τη ναυτική δύναμη και την πίστη των αρχαίων Αθηναίων· ο μύθος θέλει εδώ τον βασιλιά Αιγέα να ατενίζει το πέλαγος περιμένοντας τον Θησέα. Σήμερα το Σούνιο παραμένει συνώνυμο με τα θρυλικά ηλιοβασιλέματά του, όταν ο ουρανός και το Αιγαίο βάφονται πορφυρά πίσω από τις κολόνες. Μια συναυλία σε αυτό το ιερό κατώφλι, με τον άνεμο, τη θάλασσα και το φως της δύσης να συνομιλούν με τη μουσική, προσφέρει μια εμπειρία σχεδόν μεταφυσική, εκεί όπου η Αττική αγγίζει το άπειρο.