ΕΛΕΝΗ ΤΣΑΛΙΓΟΠΟΥΛΟΥ

Η Ελένη Τσαλιγοπούλου εκφράζει τις ρίζες της λαϊκής φωνής. Από τους μουσικούς δρόμους της Μακεδονίας μέχρι τις συνεργασίες της με σύγχρονους δημιουργούς, η πορεία της συνδέεται με μια Ελλάδα συναισθηματική και βαθιά ανθρώπινη. Η φωνή της κουβαλά το ίχνος του λαϊκού τραγουδιού, της γιορτής, της απώλειας και της συλλογικής εμπειρίας. Στα Λιπάσματα Δραπετσώνας, έναν χώρο που διατηρεί τη μνήμη της εργατικής Αθήνας και της προσφυγικής ιστορίας του Πειραιά, οι ρίζες αποκτούν κοινωνικό και ανθρώπινο βάθος με μία φωνή που ανασταίνει κάθε κύτταρο του παρελθόντος.

Στη Δραπετσώνα, δίπλα στη θάλασσα και στον Πειραιά, ορθώνονται τα εμβληματικά «Λιπάσματα» — ο χώρος του παλιού εργοστασίου της Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων, που ίδρυσε ο Νικόλαος Κανελλόπουλος το 1909 και λειτούργησε για περίπου ενενήντα χρόνια. Υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές μονάδες λιπασμάτων και χημικών στην Ευρώπη, με χιλιάδες εργάτες στα χρόνια της ακμής της, και σημάδεψε βαθιά την κοινωνική και εργατική ιστορία της περιοχής. Ύστερα από δεκαετίες εγκατάλειψης, όταν τα ερειπωμένα κτίρια είχαν αποκτήσει μια σχεδόν στοιχειωμένη, μεταβιομηχανική γοητεία, ο χώρος αναγεννήθηκε ως το Πάρκο Λιπασμάτων: ένας ζωντανός παραθαλάσσιος πολυχώρος που φιλοξενεί συναυλίες, εκθέσεις και πολιτιστικά δρώμενα. Οι επιβλητικοί σκελετοί των παλιών εγκαταστάσεων, με φόντο το λιμάνι και το νερό, δημιουργούν ένα σκηνικό σπάνιας έντασης, όπου η σκληρή ομορφιά της βιομηχανίας συναντά την τέχνη. Μια συναυλία στα Λιπάσματα, ανάμεσα στα μνημεία της εργατικής μνήμης και τη θάλασσα, αποκτά μια ωμή, συγκινητική δύναμη που τιμά τους ανθρώπους που μόχθησαν εδώ.